ΤΟ ΜΠΟΥΡΤΖΙ

Το Μπούρτζι αποτελεί το σύμβολο της πόλης του Ναυπλίου.

Το μικρό φρούριο πάνω στο νησάκι των Αγίων Θεοδώρων. Το Μπούρτζι, όπως και πολλά άλλα οικοδομήματα στο Ναύπλιο κτίσθηκε από τους Ενετούς μεταξύ το 1471 και κατ άλλους το 1473. Αποτελείται από ένα ψηλό οκταγωνικό πύργο, που πλαισιώνεται από χαμηλούς ημικυκλικούς πύργους για τα κανόνια στα ανατολικά και στα δυτικά του. Μια κινητή αλυσίδα έφραζε την είσοδο του όρμου και το Porto Cadena -το Λιμάνι της Αλυσίδας - μετατρεπόταν σε ασφαλές αγκυροβόλιο.
Ενώ οι Τούρκοι είχαν ρίξει πέτρες γύρω στο νησάκι, για να εμποδίζουν την προσέγγιση μεγάλων πλοίων και είχαν κατασκευάσει μόλο από το Μπούρτζι μέχρι το σημείο που ονομάζεται Πενταδέλφια με άνοιγμα στη μέση. Αργότερα έγινε τόπος διαμονής των δημίων των θανατοποινιτών του Παλαμηδιού. Μετά την απελευθέρωση από τους Οθωμανούς θα αποτελέσει τον τόπο φιλοξενίας της ελληνικής κυβέρνησης.

ΤΟ ΠΑΛΑΜΗΔΙ

Την ιδέα να οχυρωθεί το Παλαμήδι την είχαν κατά σειρά ο Morosini, o Corner και ο Grimani. Τα σχέδια έγιναν τελικά από τον Grimani, αλλά το έργο ολοκληρώθηκε λίγο αργότερα από τον Agostino Sagredo. Όλο το συγκρότημα αποτελείται από οκτώ προμαχώνες που συνδέονται με τείχη και επικοινωνούν μεταξύ τους. Το φρούριο συγκοινωνούσε με την πόλη από δύο δρόμους, ο ένας ήταν θολωτός καλυμμένος με αψιδωτή οροφή και αντικαταστάθηκε αργότερα από μια κλιμακωτή άνοδο με 857 σκαλοπάτια.
Τα οχυρωματικά έργα του Παλαμηδιού τελείωσαν μέσα σε τρία χρόνια (1711-1714). Ήταν το τελευταίο σημαντικό επίτευγμα στη μακρόχρονη ιστορία της Ενετοκρατίας. Ένα χρόνο μετά, το 1715 οι Τούρκοι με 100.000 στρατό μπήκαν στην Πελοπόννησο και κατέλαβαν το Παλαμήδι και την Ακροναυπλία.
Το Παλαμήδι χρησιμοποιήθηκε κατά καιρούς σαν φυλακή βαρυποινιτών καταδίκων. Εκεί είχε φυλακισθεί και ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης.

ΤΟ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ

Το Μουσείο Ναυπλίου στεγάζεται, μέσα στο επιβλητικό τριώροφο οικοδόμημα της πλατείας Συντάγματος. Στην πλούσια συλλογή του περιλαμβάνει εκθέματα από την Πρωτοελλαδική έως την Μυκηναϊκή εποχή και τους ιστορικούς χρόνους, αλλά και ευρήματα από προϊστορικούς οικισμούς της περιοχής.
Χτίστηκε στα χρόνια της δεύτερης Ενετοκρατίας (1686-1715) και συγκεκριμένα το 1713 κατά την διάρκεια της εξουσίας του Agostino Sagredo. Από τους Ενετούς χρησιμοποιήθηκε ως στρατώνας και αποθήκη του ναυτικού. 

ΤΡΙΑΝΟΝ- Πλατεία Συντάγματος.

Ενα ακόμη κτίριο με ιστορική σημασία και προσφορά στα πολιτιστικά δρώμενα του Ναυπλίου είναι το "Τριανόν". Την περίοδο της Τουρκοκρατίας ήταν τζαμί, ενώ κατά τη δεύτερη περίοδο της Ενετοκρατίας φιλοξένησε φραγκισκανούς μοναχούς, καπουτσίνους και λειτούργησε ως καθολικός ναός αφιερωμένος στον Άγιο Αντώνιο. Το 1826 φιλοξένησε τους μαθητές του Α' Αλληλοδιδακτικού Σχολείου στην Ελλάδα.
Σήμερα λειτουργεί ως κινηματοθέατρο.

ΤΟ ΛΙΟΝΤΑΡΙ ΤΩΝ ΒΑΥΑΡΩΝ

Μεταξύ της εκκλησίας των Αγίων Πάντων και του σημερινού νεκροταφείου της πόλης, συναντά κανείς, στην οδό Μιχαήλ Ιατρού, ένα εξαιρετικής τέχνης γλυπτό μνημείο και από τα σημαντικότερα του 19^ου αιώνα στην Ελλάδα, γνωστό ως το Λιοντάρι των Βαυαρών, που χρονολογείται το 1840 με 1841.

Το λιοντάρι, που έχει αποδοθεί σε μνημειακή κλίμακα με λάξευση στον βράχο, παριστάνεται να κοιμάται. Γλύπτης του όμορφου αυτού μνημείου είναι ο Γερμανός Κρίστιαν Ζίγκελ, ο οποίος υπήρξε ο πρώτος καθηγητής γλυπτικής στο Πολυτεχνείο της Αθήνας. Πρότυπο για το έργο του Ζίγκελ υπήρξε το Λιοντάρι της Λουκέρνης του διάσημου Δανού γλύπτη Μπέρτελ Τόρβαλντσεν.

Κάτω από το λιοντάρι των Βαυαρών υπάρχει γερμανική επιγραφή χαραγμένη στο βράχο, από την οποία πληροφορούμαστε ότι το μνημείο παραγγέλθηκε από τον βασιλιά της Βαυαρίας, Λουδοβίκο, πατέρα του πρώτου βασιλιά των Ελλήνων, Όθωνα, στη μνήμη των Βαυαρών στρατιωτών που ανήκαν στην ακολουθία του Όθωνα και είχαν πεθάνει από επιδημία τύμφου στο Ναύπλιο κατά τα έτη 1833 και 1834. Οι Βαυαροί είχαν ενταφιαστεί στο κοντινό νεκροταφείο των Αγιών Πάντων και σε περιοχή βορειοανατολικά της Ευαγγελίστριας που είχε μείνει γνωστή ως βαυαρικά μνήματα. Αργότερα, τα οστά τους εναποτέθηκαν στην κρύπτη της Καθολικής Εκκλησίας του Ναυπλίου.

Σήμερα, ο χώρος μπροστά από τον Λέοντα των βαυαρών έχει διαμορφωθεί σε μικρό πάρκο με παγκάκια και προσφέρεται για μια μικρή ανάπαυλα κατά την περιήγηση στο τμήμα αυτό της πόλης.

ΟΙΚΙΑ ΑΡΜΑΝΣΠΕΡΓΚ

Πρόκειται για ένα από τα σημαντικότερα αρχοντικά σπίτια της οθωνικής περιόδου στο Ναύπλιο. Το κτίριο χρονολογείται από την περίοδο της Δεύτερης Ενετοκρατίας, όμως το 1831 ανακατασκευάσθηκε και προστέθηκε σε αυτό δεύτερος όροφος.

Στο σπίτι αυτό έζησε ο πρόεδρος της Αντιβασιλείας, κόμης Γιόζεφ Λούντβιχ φον Άρμανσπεργκ, κατά τα έτη 1833 και 1834. Ο Άρμανσπεργκ υπήρξε μια αμφιλεγόμενη προσωπικότητα, καθώς έμεινε γνωστός για τις δολοπλοκίες και την αυταρχική του πολιτική.

Το σπίτι του ήταν, σύμφωνα με μαρτυρίες της εποχής, ένα από τα μεγαλύτερα της πόλης και η εσωτερική του διακόσμηση δεν υπολειπόταν σε τίποτε από τα μεγάλα σπίτια της Ευρώπης. Εδώ λάμβαναν συχνά χώρα δεξιώσεις και χοροεσπερίδες με τη σπάνια, για την εποχή, μουσική υπόκρουση του πιάνου.

ΑΚΡΟΝΑΥΠΛΙΑ

Η βραχώδης χερσόνησος της Ακροναυπλίας αποτελούσε τον περιτειχισμένο οικισμό του Ναυπλίου από την αρχαιότητα έως και τα τέλη του 15^ου αιώνα.

Τα τείχη της Ακροναυπλίας μαρτυρούν την πλούσια ιστορία της, την οποία ομολογουμένως είναι δύσκολο να παρακολουθήσει κανείς λόγω της μακραίωνης συνεχούς κατοίκησής της. Η σημερινή μορφή του κάστρου, αν και αρκετά αλλοιωμένη από τις σύγχρονες επεμβάσεις, αποκρυσταλλώθηκε κυρίως στις περιόδους της Φραγκοκρατίας και της Πρώτης Ενετοκρατίας από τον 13^ο έως τον 16^ο αιώνα.

Σήμερα μπορεί κανείς να επισκεφτεί το Κάστρο της Ακροναυπλίας είτε ανηφορίζοντας ανατολικά του Πάρκου του Σταϊκόπουλου και από την πλατεία Αρβανιτιάς είτε από τη δρομόσκαλα της Καθολικής Εκκλησίας και την πύλη του Κάστρου των Τόρων. Ας σημειωθεί ότι η διαμόρφωση των τριών εσωτερικών περιβόλων της Ακροναυπλίας φαίνεται καλύτερα από το Παλαμήδι.